Muziek

Er zijn van die nummers waar je even een paar keer naar moet luisteren, voordat het kwartje valt. Ik had het laatst met de CD van ‘JURK’. JURK is de samenwerking tussen Jeroen van Koningsbrugge en Dennis van de Ven, je weet wel, die twee van Draadstaal (2 april weer op TV!). In de afgelopen vijf jaar hebben ze een plaat volgezongen met een aantal Nederlandstalige liedjes. Nou ben ik niet zo’n fan van Nederlandstalig (tenzij het gemaakt is om mee te blèren op feestjes) dus ik was sceptisch en zelfs een beetje bang dat de Jurken na het succes van Draadstaal ‘ook maar een plaatje’ zouden zijn gaan maken (ala Dolsma & van Wanten!) en dat het alleen maar zou tegenvallen.

En tegenvallen deed het ook, maar gelukkig alleen de eerste paar minuten. Ik had van tevoren gehoord dat de heren zichzelf wel eens ‘de Nederlandse Tenacious D‘ noemen, en bij mij roepte dat een beeld op van liedjes met teksten die bedoeld grappig zijn, maar waar je niet van gaat lachen. Als dat je insteek is wanneer je de CD van Jurk voor het eerst aanzet, dan kom je van een koude kermis thuis: het is nauwelijks grappig. Na een tijdje realiseerde ik me echter dat we vroeger nóg zo’n duo hebben gehad in Nederland: Acda en de Munnik! En waar Acda en de Munnik (te vroeg) zijn opgehouden, gaat Jurk verder.

Liedjes als ‘Zou zo graag’ en ‘Sporen‘ vertellen een verhaal, net als in ‘Het Regent Zonnestralen’ van Acda en de Munnik. De ene iets zwaarmoediger dan de ander, maar gelukkig zorgen liedjes als ‘Als je weet wat je wil’ voor luchtige intermezzo’s die ik misschien kan omschrijven als een soort Kinderen voor Kinderen voor oudere mensen (en dat is een compliment!). Het nummer ‘Alle tijd‘ klinkt precies zoals een Nederpop-nummer hoort te klinken (en het lijkt soms zelfs alsof het bewust een beetje overdreven is). Een beetje richting Veldhuis & Kemper of Volendamse muziek dus, met ditto rijmelarij. Desondanks is het erg catchy en blijft het wel hangen. Ook wel aardig zijn ‘Sorry’ en ‘Verukkelijke Leven’, respectievelijk met een stukje Spaans en volledig in het Limburgs gezongen. En soms… is het zelfs een beetje grappig, zoals in ‘Als je weet wat je wil’ en ‘Zou zo graag’.

Conclusie: snel eens luisteren (kan hier op de site), even laten bezinken en dan nóg eens luisteren. Zet je over de eerste drempel van Nederlandstaligheid heen en ontdek de nieuwe Acda & de Munnik!

In 2005 kraakten de dansvloeren over de hele wereld onder het succes van Shot You Down; een oud nummer van Nancy Sinatra dat door de Britse Audio Bullys tot dikke alarmschijf werd getransformeerd. De eerste CD van de twee bullys wasin 2003 al verschenen en bevatte nummers als We Don’t Care en Ego War. In 2005 kwam Generations uit, het tweede album, maar ik en vele anderen waren het er mee eens dat de Audio Bullys zich bij deze CD toch vooral hadden geconcentreerd op het herrie-deel van hun muziek. De muziek was langzamer en het leek alsof ze helemaal de kluts kwijt waren.

En zo bleef het sinds 2005 angstvallig stil. Er verschenen nog wat nummertjes op MySpace en in 2006 schreef ik over een nummer dat ze in een van hun sets hadden gebruikt en (wat mij betreft) enorme hitpotentie had, maar het werd niet uitgebracht.

Ik was dus enigszins verrast toen ik las dat er binnenkort een nieuw album aan zou komen; nu met een concrete releasedatum (23 maart) en zelfs al een titel: Higher Than The Eiffel. Of dat iets zegt over het volume waarop je de muziek moet draaien of de geestelijke toestand van de heren toen ze de muziek maakten is onduidelijk. Het mooie van het internet is dat er al flarden van het album te beluisteren zijn (en voor de enkeling die héél goed kan Googlen is de complete CD ook al gelekt).

En het is een topplaat! Helaas ligt het nummer waar ik vier jaar geleden over schreef nog steeds op de plank te verstoffen, maar dat doet niets af aan de kwaliteit van de nummers die er wél op staan. Het is allemaal weer een stuk sneller, hipper en meer dance-achtig dan de vorige CD. Meer elektronisch, piepjes en bliepjes en gelukkig ook veel catchy deuntjes. De Audio Bullys schijnen geen genoeg te kunnen krijgen van schotgeluiden in hun nummers, want een van de tracks die het in clubs ongetwijfeld goed gaat doen heet Shotgun. Het nummer dat door de platenmaatschappij al is vrijgegeven, Only Man, geeft een goede indruk van wat je van de rest van de CD kunt verwachten; zie onder!

Net als vorig jaar en het jaar daarvoor ook nu weer een muzikale top 20 van het afgelopen jaar. Over het algemeen zaten er dit jaar niet zoveel krakers tussen; vooral in de zomer vond ik dat er veel werd voortgeborduurd op bijvoorbeeld het bekende Gary Pine+leuk riedeltje-concept waar Bob Sinclar groot mee is geworden. Ook zitten er steeds meer ADHD-rappers mee te blèren in anders best leuke nummers (Dizzee Rascal, Pitbull & de rest). Ook Lady Gaga en de Black Eyed Peas hadden wat mij betreft beter geen CD kunnen uitbrengen. Hoe dan ook, gelukkig kwamen er ook een hoop goede nummers ten tonele in het afgelopen jaar. De uitblinkers staan hieronder in ‘n mooi lijstje!

1. Röyksopp – Happy Up Here
2. The Bird and the Bee – Love Letter To Japan
3. Paloma Faith – Stone Cold Sober
4. The Asteroids Galaxy Tour – Around The Bend
5. The Gossip – Heavy Cross
6. Tommy Sparks – She’s Got Me Dancing
7. Empire of the Sun – We Are the People
8. Yuksek – Tonight
9. Bronnt Industries Kapital – Object & Purpose (M.A.N.D.Y. remix)
10. Moony – I Don’t Know Why (Jerome Ismae Remix)
11. Benny Benassi – Come Fly Away (Soha & Adam Remix)
12. Carolina Liar – Show Me What I’m Looking For
13. La Roux – Bulletproof
14. Basement Jaxx – One More Chance
15. Freemasons ft. Sophie Ellis Bextor – Heartbreak Make Me A Dancer
16. Diggy Dex ft. Eva de Roovere – Slaap Lekker (Fantastig Toch)
17. Jürgen Paape – Ofterschwang
18. Mando Diao – Dance With Somebody
19. Florence and the Machine – Kiss With a Fist
20. Flinke Namen – Als Zij Langsloopt

Eervolle vermeldingen: Jada – American Cowboy, Asteroids Galaxy Tour – The Golden Age, Lily Allen – Fuck You, Fake Blood – I Think I Like It. Tommy’s kerstplaat 2009: Caro Emerald – Night Like This.

Fijne jaarwisseling!

Ik was er niet bij, want ik zit intussen weer hoog en droog in Rosmalen, maar toch nieuws uit Eindhoven. In het kader van Serious Request hadden de plaatselijke dansverenigingen daar namelijk iets leuks bedacht: studeer een dansje in, ga met z’n allen onopvallend op het 18 Septemberplein staan en  voer ‘m daar op: een flashmob heet dat in internet-termen. Lijkt me bizar om te zien als je daar staat!

Eigenlijk luister ik de laatste tijd nooit meer radio, maar twee weken per jaar staat de radio wél continu aan: wanneer Serious Request weer bezig is (omdat er dan altijd verrassende platen worden gedraaid!) en in de 90’s-week van 3FM. Nou, die gaat er dus weer aankomen! Tussen 27 september en 2 oktober kun je weer gaan genieten van de kunststukjes van, onder andere, 2Pac, Sash, Mr. President, Dr. Alban en Paul Elstak. Tommy in heaven dus, ik hou wel van die muziek (of, zoals iemand anders laatst tegen me zei, “volgens mij ben jij qua muziek in de 90’s blijven hangen…” nounou!). Op deze site kun je ook weer stemmen voor de 90’s Request Top 100. Ik vrees alleen dat die lijst dit jaar overheersd gaat worden door Michael Jackson… Hoe dan ook, hier mijn lijstje:

• The Prodigy – Smack My Bitch Up
• DJ Paul Elstak – Rainbow In The Sky
• Scatman John – Scatman
• 2 Unlimited – No Limit
• The KLF – Last Train To Transcentral
• Haddaway – What Is Love
• Urban Cookie Collective – The Key, The Secret
• Double Vision – Knockin’
• Wes – Alane

De vakantie is voorbij, dus het is ook weer tijd voor de min of meer vaste rubrieken hier op deze site. Vandaag weer de eerste muziektips! Ik had gehoopt iets te schrijven over de zomerhits van dit jaar, maar op de een of andere manier ben ik niet erg onder de indruk dit jaar. Misschien komt het omdat ik dit jaar niet op een partybestemming ala Blanes ben geweest, maar dan nog, in Nederland hoor je ook nergens echt een zomerse kraker.

Toch is er wel weer wat leuke nieuwe muziek gereleased. Zo heeft David Guetta een nieuw album gemaakt (‘One’). De vorige (‘Pop Life’) was wat mij betreft beter, maar ook op de nieuwe CD staan nummers die ongetwijfeld nog tot hits gaan uitgroeien. Zo is er het volgens mij nu al populaire nummer ‘Sexy Bitch‘. Voor dat nummer wist David Guetta rapper Akon (van die irritante plaat ‘Lonely’, voor wie het niet meer wist) te strikken. En zo heeft Guetta ongeveer alle nummers op z’n nieuwe CD gemaakt: een leuk deuntje, dito beat en een bekende artiest om de vocals te verzorgen. Zo ging het inderdaad ook met ‘When Love Takes Over’, waarop Kelly Rowland haar zangkunstje deed.

Een ander leuk album dat net uit is gekomen is die van de Deense band The Asteroids Galaxy Tour. Wie?! Juist, dat ene bandje dat vorig jaar dat vrolijke ‘Around The Bend‘ uitbracht (dat nummer werd ook voor een iPod-reclame gebruikt). Niet al te moeilijke muziek met vrolijke deuntjes die lang blijven hangen en met een licht elektronisch jaren-80-sausje. Het album heet ‘Fruit’, en de nieuwste single heet ‘Golden Age‘. Zeker eens luisteren!

Verder zijn er nog wat leuke losse liedjes. Vrouwelijke lezers van deze site zullen Marit Larsen – If A Song Could Get Me You wel kunnen waarderen: een lekker zoet zweimelplaatje die ook heel goed van Maria Mena afkomstig had kunnen zijn. Houd je meer van wat alternatievere muziek (in de richting van MGMT en LCD Soundsystem) dan is de nieuwe CD van Simian Mobile Disco misschien wel leuk (ik vind Cream Cream wel een lekker nummer). De Basement Jaxx hebben verder nog een leuk plaatje gemaakt samen met Santigold (die eerst Santogold heette – de gelijknamige CD daarvan is erg goed!). In september komt de nieuwe CD van de Jaxx uit, met daarop als het goed is ook ‘One More Chance’, een nummer dat ik zelf wel een zomerhit vond en wat vorig jaar al in Dance Department te horen was, maar nog steeds niet is uitgebracht. Zonde! Nou, nog een laatste plaatje dan: The Big Pink – Dominos. Volgende keer meer!