Techtalk

Voor de luttele 25 euro kon ik dit stukje speelgoed natuurlijk niet laten liggen: een heuse set LED-lampen van Philips die je per USB kunt besturen. De grote unit is de ‘wall washer’ en zet je voor een muur, die vervolgens wordt verlicht. Daarnaast zitten er nog twee kleine licht-’pilaartjes’ bij die je naast je scherm kunt zetten.

Zo’n setje met lampen is ideaal voor gamers die graag een soort Ambilight rond hun scherm willen (om het nog realistischer te maken) of voor gamers die tot diep in de nacht willen doorgaan zonder in het donker te zitten. Uiteraard heb ik er andere plannen mee: de lampen zijn inmiddels opgenomen in het netwerk (helaas stelt Philips geen Linux-drivers beschikbaar, dus die moest ik eerst schrijven…) en kunnen niet alleen Ambilight doen (doet het overigens heel leuk met de Fireplace DVD), maar springen bijvoorbeeld ook aan als ik m’n bed uit moet. Daarnaast gaan ze vanzelf uit als ik de kamer verlaat! Leuk speelgoed…

Vandaag: tentamen over intellectual property rights, in het bijzonder patenten. Patenten zijn in het leven geroepen om uitvinders het recht te geven hun onderzoekskosten terug te verdienen door tijdelijk een monopolie uit te oefenen ten aanzien van producten waarin de uitvinding is verwerkt. Verdere details zal ik je besparen. Dat het ‘big business’ is blijkt niet alleen uit de grafiekjes die tijdens de colleges voorbij zijn gekomen, maar toch vooral ook uit onderstaand plaatje. U ziet: de ‘patentenmuur’ van de firma Rambus. Die produceren zelf niets, maar verdienen uitsluitend aan patenten. De gehele omzet van Rambus is dus te danken aan wat aan die muur hangt. Indrukwekkend…

(Foto: BrokenSphere / Wikimedia Commons)

Niet alleen tweederangs-artiesten verdienen geregeld geld bij door her en der te schnabbelen, ook wij, als innovatie-experts in spé, kunnen er wat van. Niet van zingen uiteraard (of in ieder geval, daar gaat het vandaag niet over). Hoewel, we zijn wel weer een beetje vergelijkbaar, want tekstschrijvers zijn we wel.

Het schnabbelen in het techneutencircuit heet met een duur woord co-creatie. In a nutshell komt dat erop neer dat bedrijven en andere instellingen met een probleem zitten en dat ze daar vervolgens een stapel studenten of andere enthousiastelingen op zetten. Omdat studenten natuurlijk ook chronisch om knaken verlegen zitten, hangt daar vaak een mooie prijs aan vast. Zo won ik twee jaar terug een prijsje van 1500 euro omdat ik een concept voor TNO had uitgedacht over home entertainment. Daar moest ik wel bijna 500 euro kansspelbelasting op aftikken, maar gezien het magere inkomen van studenten is dat in de meeste gevallen ook gewoon weer terug te vragen. Toch lucratief!

Klein addertje onder het gras is overigens wel dat de voorwaarden meestal stellen dat de uitschrijver van de wedstrijd eigenaar wordt van de rechten op je idee; oftewel, het echte cashen doe je niet zelf en het bedrijf heeft voor heel weinig een stapel goede ideeën die alleen een uitwerking nog ontberen. Aan de andere kant heb je als student ook helemaal niet de middelen om ideeën (die vaak veel groter zijn dan een concept dat je zelf met een eigen bedrijf zou kunnen verkopen) te vermarkten, dus je gaat er niet echt op achteruit. Wel moet je dan natuurlijk zelf afwegen wat de ideeën zijn die je van de hand doet en welke je zelf wil uitwerken.

Er wordt dus wat afgeschnabbeld, laatst zelfs als onderdeel van een college. Voor de gemeente Eindhoven hebben we nagedacht over een nieuwe manier om burgers te laten meedenken bij het vormen van beleid. Gisteren heeft de betrokken gemeente-medewerkster ons laten weten dat we in ieder geval bij de beste vijf zijn geëindigd en zijn we uitgenodigd om ons plan op het gemeentehuis te presenteren en het verder uit te werken. Tegen die tijd zal ik ons concept ook hier nog wel even uit de doeken doen. En dan, als ware de Dries Roelvink van de innovaties, ongetwijfeld weer door naar de volgende!

Sinds een tijdje geeft Google je nu tijdens het typen van een zoekterm suggesties over wat je zou kunnen willen gaan typen. Dat is handig, omdat de suggesties die je browser je normaalgesproken zou geven hier worden verborgen (oftewel, niemand hoeft te zien waar je op hebt gegoogled). De suggesties die Google geeft zijn echter zelf ook zoektermen van mensen geweest. Bizar om te zien welke vragen Google allemaal moet beantwoorden… (zie plaatje hieronder):

Een relatief nieuw fenomeen in de internet- en softwarewereld is open-source. Van software die open-source is gemaakt is de broncode voor iedereen beschikbaar, en kun je dus met z’n allen wijzigingen maken en programma’s verder uitbreiden. Wie bijvoorbeeld Firefox gebruikt, werkt in feite met een programma waar duizenden mensen (waaronder een grote groep vrijwilligers, maar ook bijvoorbeeld werknemers van bedrijven die de software gebruiken) een (klein) steentje aan hebben bijgedragen.

Ook ik doe er tegenwoordig aan mee; niet dat ik de hele dag zit te programmeren voor het goede doel, nee, veel simpeler. Laatst bijvoorbeeld wilde ik mijn webcam aansluiten onder Mac; nou kostte dat ding een euro of tien dus ik was eigenlijk in de veronderstelling dat het niet zou werken. Gelukkig bleek er na wat Google-werk een groep mensen te zijn geweest die software heeft geschreven om een hele hoop webcams onder Mac te ondersteunen. Dat werkte niet meteen met mijn webcam, dus ik dook de broncode in en kwam erachter dat hoewel de chip die in mijn webcam zat werd ondersteund, het specifieke type webcam gewoon niet in de lijst stond. Na dat te hebben toegevoegd, werkte het ding als een trein. Door de wijzigingen door te geven aan de ontwikkelaars van dat programma en aan de ontwikkelaars van webcam-ondersteuning in Linux, heb ik er dus in feite aan meegeholpen.

Een ander voorbeeld is de software (of eigenlijk een klein script) dat ik schreef voor het digitale fotolijstje dat ik twee jaar geleden met m’n vader in elkaar freubelde. Toen ik dat op een forum postte, bleken er meer mensen geïnteresseerd te zijn; ik zette de broncode online (github of mijn eigen site) en sindsdien is de software niet alleen in gebruik op veel verschillende photo frames, maar is er zelfs een ontwikkelaar die het script uitbreidde en de code van zijn verbeterde versie online zette. Dat zijn die mensen trouwens verplicht, want de bijgesloten licentie vermeldt dat alle wijzigingen die mensen aan de software doen openbaar moeten worden gemaakt, zodat ook daar weer aan verder gewerkt kan worden.

Je hoeft trouwens geen programmeergenie te zijn om mee te werken aan dergelijke projecten. Er zijn ook gigantisch veel mensen nodig om al die software te testen (wat je, in het geval van Firefox, heel simpel kan doen door gewoon de nieuwste testversie te installeren en te gebruiken – eventuele fouten worden direct naar de ontwikkelaars gestuurd) of bijvoorbeeld te vertalen. Maar wat vooral belangrijk is: laat het weten als je ideeën hebt. Denk dat je dat de interface van VLC Player handiger kan? Foutje in de Nederlandse vertaling van Chrome gevonden? Kwestie van een mailtje sturen.

Vandaag heb ik me weer wat geld bespaard. Nu m’n wake-uplight werkt (ik wordt ’s ochtends wakker doordat de hele kamer ineens fel wit wordt verlicht) ben ik eens gaan proberen of ik niet een soort Ambilight-kloon kan maken. Ambilight vind je normaal alleen op dure televisies van Philips; het zijn een soort lampen achterop de televisie die de hele muur verlichten in de kleur die op dat moment op TV is. Kijk je naar Expeditie Robinson, dan kleurt je hele kamer dus oceaanblauw, krijg je donkergroen bij Bobo’s in de Bush en is het echte disco als TMF opstaat.

De TV’s die dat hebben kosten een paar duizend euro, maar de technologie is niet zo ingewikkeld. En, wat blijkt, ik heb alle ingrediënten al in huis: LED-verlichting en een computer om films mee af te draaien. Wat nog miste was een klein beetje software dat de beelden analyseert en de kleur doorstuurt naar mijn al draaiende automatiseringssysteem. Dat laatste stukje heb ik zelf ‘bijgebouwd’ in VLC Player (dat ene programma waarmee je bijna alles kunt afspelen). Het resultaat… kijk zelf maar!

Recently, I’ve been experiencing a performance problem with my SheevaPlug (Marvell Kirkwood-based Linux device, which I use as a NAS). After starting up the plug, I was able to transfer files (using AFP from a Mac) at something like 20-21 MB/s (over GBit ethernet), but after a few days of uptime the transfer speed was much lower. When looking at the transfer speed graph in OS X’s ‘Activity Monitor’, I could see the transfer speed hitting 21MB/s, but then almost completely go down. Looking at the dmesg output on the plug itself, I saw a lot of error messages, all starting with:

afpd: page allocation failure. order:2, mode:0×20

I have experienced this problem with the 2.6.30-1 kernel under Debian, but it might also occur with other distributions and kernels. The exception backtrace that follows the error message always includes a kernel function called mv643xx_eth_poll (mv643xx is the ethernet chip on the Sheeva) and rxq_refill; this means that in these routines, the kernel is trying to allocate memory to hold the incoming packets, but for some reason, it fails (and then tries to swap out memory or evict buffers). The kernel simply is unable to put all the incoming stuff into memory when using gigabit speeds. Looking at vmstat, you can see that the kernel will almost never have a lot of memory free; instead, free memory is used for various caches and is automatically freed when needed. For some reason, the kernel cannot free the cached memory pages fast enough when receiving gigabit data.

Luckily, it is possible to tell the kernel to always keep a certain amount of memory free, using the vm.min_kbytes_free sysctl. On my installation, this value was something like 2000. After changing it to 20000 (~20MB), the problem went away and I can now transfer files with a sustained speed of 21MB/s (at least). This seems to be close to the 300MBit/s that is rumored to be the actual speed limit of the ethernet on the SheevaPlug (but since I’m using it with a USB hard-disk, the transfer speed is also limited by the USB bus at 270MBit/s, excluding overhead). To see whether changing the sysctl has any effect, run the command sudo sysctl -w vm.min_kbytes_free=20248. If it solves the problem, you can make the setting persistent (i.e. set each time you boot) by adding it to /etc/sysctl.conf. You can read the current value of the setting from /proc/sys/vm/min_kbytes_free.